كه واجب است جهر در قرائت در صلوات مذكوره مختص است به رجال در حق نساء ثابت نيست ، يعنى لازم نيست بر زن كه جهر نمايد در قرائت در نماز صبح و غيره ، بلكه مخير است ما بين جهر و اخفات ، مگر در صورتى كه معلوم او بوده باشد كه أجنبى صوت او را مىشنود ، در اين صورت اخفات در حق او متعين است . ظاهر اين است در عدم لزوم جهر در صلوات جهريه فرقى نمىباشد ما بين آن كه زن امام بوده باشد يا غير امام ، پس در صورتى كه هرگاه زن امامت زنان نمايد لازم نيست جهر در قرائت به نحوى كه سماع در حق مأمومين متحقق شود آنچه مذكور شد در عدم لزوم جهر بر زنان در صلوات جهريه ، و اما اخفات بر زنان در صلوات اخفاتيه بلكه در مواضعى كه مذكور شد كه اخفات در آنجاها لازم است ، پس ظاهر اين است كه لازم بوده باشد . بنابراين فرقى كه ما بين زن و مرد هست در خصوص جهر است كه بر مرد لازم است رعايت آن نمايد در قرائت در صلوات مذكوره و بر زن لازم نيست و اما در لزوم رعايت اخفات در قرائت و بدل او در مواضعى كه مذكور شد فرقى ما بين رجال و نساء نمىباشد ، بنابراين هرگاه زن جهر در قرائت نمايد در نماز ظهر مثلا عمدا نماز او باطل خواهد بود ، اگر چه بعضى كلمات بوده باشد . مخفى نماند كه آنچه مذكور شد در جهر لازم بود ، و اما جهر مستحب به تفصيلى كه مذكور شد ، مثل جهر در بسمله و أدعيه و أذكار در صلوات جهريه ، پس ظاهر اين است آن نيز چنين بوده باشد ، يعنى مختص به رجال بوده باشد ، يعنى در حق نساء اين استحباب ثابت نيست ، بلكه انتفاى جهر در اينجا به طريق أولى خواهد بود . چهارم : در بيان اختلاف فقهاء است در جهر به بسمله در صلوات اخفاتيه